“Mes ujerave” E ujshme, e rrjedhshme, termike – Grua! Kur linda, lotët e nënës frynë ujërat syve të mi, e qava. Qava për gjyshërit që deshën djalë. Qava në kapërcyell të vajzërisë, kur veten pashë grua. Kur nga nëna u ndava, qava pse nëna qau. Mes ujërave, kur placenta më besoi birin në gji, qava...
Në vitin 1919, gazetarja dhe përkthyesja çeke Milena Jesenská lexoi një tregim të shkurtër të Franz Kafkës, “Zjarri i furrës” (The Stoker), dhe u mahnit nga stili i tij. E martuar në atë kohë, Milena vendosi t’i shkruante shkrimtarit duke i kërkuar të drejtën për ta përkthyer në çekisht. Kjo letër e thjeshtë u bë...
Historia mban mend emrin e Lev Tolstoit, autorit të pavdekshëm të “Lufta dhe Paqja” dhe “Ana Karenina”. Por pas këtyre kryeveprave qëndron një grua, kontributi i së cilës u harrua për dekada në hije: Sofia Tolstoi. Ajo nuk ishte thjesht bashkëshortja e shkrimtarit të madh. Sofia ishte redaktorja e tij, kopjuesja, daktilografja, menaxherja letrare, botuesja,...
U Sorollata Më ra bretku gjithë natën. E dija që s’ishe kësaj ane, po të ishe nuk do kisha motiv të të kërkoja. Ta them një sekret? Kënaqem kur s’të gjej. Ndryshe, do të të kisha gjetur — dhe kjo fitore e vogël s’do më entuziazmonte. Kur të kërkoj, dëgjoj muzikë. Muzikën e dua sa...
“Cikel” Ky mall patologjik, akut, që rrezon, që zhben, që dhemb. Ky mall! Ah, ky mall që thur litare. Në koma imagjinare syte kullojnë kripë. Jam e sëmurë. E sëmurë ciklike. Biblike, arkaike. Ti, algoritmi im — eja, modifiko ciklin! M. M 25/07/2025
Nga Elvis Hila Shkrimtarë, studiues, botues dhe dashamirës të letërsisë kujtuan në 100-vjetorin e lindjes, figurën e shquar të letërsisë shqiptare, Martin Camaj. “Në fushën e albanologjisë edhe gjuhësisë, kontributet e Camaj janë të një rëndësie themelore. Pasi përfundojë studimet në Beograd edhe Romë, veprën e parë ai e kishte në gjuhën shqipe. Ai nuk solli...
” Zgjidh” Në ëndërr nuk vjen, në filxhan nuk del. Në letra, nuk je As, as tatoo nuk je. Por në çastin “Sapo” — kur bebja e syrit lind, si ajër, si hije e bardhë, ndoshta si rreze, ndoshta si puhizë, ndoshta frymë — përkulesh dhe më puth. Baba Vanga nuk të gjeti dot, as...
“Puthje skenike!” Kartona të animuar të lodhur nga zhegu, nga bojërat, nga ngjyrat, përsërisin tekstin, bëjnë prova. Buzëve (varet nga roli) përqeshje, ngërdheshje, tek-tuk buzëqeshje. Por — të mekur, të ngrirë në njërin cep nga paraliza. Skena më e bukur: dy kartona bëjnë puthjen e bashkimit në të mirë e në të keq e krushqit...
Nga Met Dervishi Tani ka ardhurkohaqë secili të kthehet në Itakën e vetKasnecët duhet t’ungjiten sakaq direkëvee t’u fryjnë brirëveMuçot, poshtë, duhet të tërheqin sakaq litarëttë hapin velate të ngrenë ankoratFlota perandorake e Agamemnonitflotiljet e beotëve, fokidëve, spartanëve të tjerë, cikladëve , akejvetë koalicionit të ri të trafikut të arit, naftës dhe nefritit kineztë ngushticëssë...
“Të paktën sonte” Kanë bujtur sonte minuta franceze në shtëpinë time me stil francez – “një portokall mbi tavolinë, kafe dhe qumësht” . Ndricim qirinjsh, shtrire në kanape, mbështjellë kokë e këmbë me poezi alla Jacques Prévert. Një gotë shampanje më shtyu në ngasje – shtrydha pak qershi përmbi, mbylla sytë.. Axel von Fersen hyri...