Tag: Mimoza Marjanaku

Home Mimoza Marjanaku
Premiera e komedisë “Vendi më i humbur në Shqipëri” sonte në Amfiteatrin e Durrësit – Biletat e natës së parë tashmë të shitura
Post

Premiera e komedisë “Vendi më i humbur në Shqipëri” sonte në Amfiteatrin e Durrësit – Biletat e natës së parë tashmë të shitura

Sot në orën 21:00, në ambientin magjepsës të Amfiteatrit të Durrësit, ngjitet në skenë premiera e komedisë “Vendi më i humbur në Shqipëri”, një vepër e autorit francez Jean Pierre Martinez, sjellë në shqip nga përkthyesja Anxhela Cikopano dhe vënë në skenë nën regjinë e Andia Xhungës. Interesi i publikut ka qenë i menjëhershëm: të...

“Puthje skenike!” – Nga Mimoza Marjanaku
Post

“Puthje skenike!” – Nga Mimoza Marjanaku

“Puthje skenike!” Kartona të animuar të lodhur nga zhegu, nga bojërat, nga ngjyrat, përsërisin tekstin, bëjnë prova. Buzëve (varet nga roli) përqeshje, ngërdheshje, tek-tuk buzëqeshje. Por — të mekur, të ngrirë në njërin cep nga paraliza. Skena më e bukur: dy kartona bëjnë puthjen e bashkimit në të mirë e në të keq e krushqit...

“Të paktën sonte” – Poezi nga Mimoza Marjanaku
Post

“Të paktën sonte” – Poezi nga Mimoza Marjanaku

“Të paktën sonte” Kanë bujtur sonte minuta franceze në shtëpinë time me stil francez – “një portokall mbi tavolinë, kafe dhe qumësht” . Ndricim qirinjsh, shtrire në kanape, mbështjellë kokë e këmbë me poezi alla Jacques Prévert. Një gotë shampanje më shtyu në ngasje – shtrydha pak qershi përmbi, mbylla sytë.. Axel von Fersen hyri...

“Vendi më i humbur në Shqipëri” – Një komedi e re nga Teatri “Aleksandër Moisiu”
Post

“Vendi më i humbur në Shqipëri” – Një komedi e re nga Teatri “Aleksandër Moisiu”

Një fshat i vogël, i harruar nga koha dhe institucionet, rrezikon të fshihet përfundimisht nga harta. Banorët janë të vendosur të bëjnë gjithçka që ky vend të mos shuhet,por gjithçka ndryshon kur në fshat mbërrin një gazetare e famshme, duke sjellë me vete një valë ngjarjesh të papritura, përplasje botëkuptimesh dhe situata komike që sfidojnë...

“Te sfidoj” – Poezi nga Mimoza Marjanaku
Post

“Te sfidoj” – Poezi nga Mimoza Marjanaku

“Te sfidoj” Unë nuk jam një Penelopē! Një Penelopē e mbyllur mes mētuesve. Po të isha , do të qe shkruar ndryshe historia. Telemaku do kishte një vëlla tjetër, që s’do të kishte ty për baba Uliks! Ti, që fute ushtarē nē bark te kalit, që shkove me Circen e Nausikën. Ti, që këmbë e...

“Hajdutes” – Poezi nga Mimoza Marjanaku
Post

“Hajdutes” – Poezi nga Mimoza Marjanaku

“Hajdutes” Histerike,e çmendur,nervoze,erotike,e ëmbël,patetike — Keshtu je!Me fute në kurth poezi. Mē vodhe koken.E unë,pa të,si t’ia bëj? Më vodhefrikën,dëshirën,turpin. Më vodhembrëmjen,muzikën,mëngjesin. Më vodhefrymën,shtratin,detin vidhmē edhe kembet ose..lidhi! M.M 29/06/2025

”Lulëkuqe” – Poezi nga Mimoza Marjanaku
Post

”Lulëkuqe” – Poezi nga Mimoza Marjanaku

” Lulëkuqe” Si linde tilulëkuqe?E kuqja jotenuk ështësi e kuqja e Tizianit,as si e kuqjae buzës së nuses. Vello trishtimitë rrimbi petale.Aroma jotenuk është ekstrakt parfumi. Gjithë lulet e tjerazbukurojnë dasma e kurora.Ti, jo! Si linde ti, lulekuqe? Thonëpas beteje …lulëkuqën dheun. Tani e kuptojpseje e vetmja luleqë ke grup gjaku. Lulëkuqe që mbin çdo...

“364” – Poezi nga Mimoza Marjanaku
Post

“364” – Poezi nga Mimoza Marjanaku

“364” Kalendari në mur ka varur në gozhdë monotoninë, si kallkan solemn mbi krrak-krrakun e thatë të çarçafëve në një skenë filmi horror. Mjaftoi një natë, vetëm një natë, që gryka e vullkanit të riaktivizohej e të shkrumbonte 364 të tjera. Që nga ajo natë, nuk u tregëtuan më kalendarë. M.M 08/ 06/2025

“E vjellë” – Poezi nga Mimoza Marjanaku
Post

“E vjellë” – Poezi nga Mimoza Marjanaku

“E vjellë” Hija ime e stërzgjatur që më vjen pas, nuk jam unë. Kurrësesi! Ajo gjë e zezë, pa shpirt, është vizatim nga një amator. Ose, dikur kam qenë një hije, ose dikur kam dëbuar një hije, ose dikur ke qenë ish-pjesë imja, e keqe, që trupi e ka vjellë 100-200 cm larg. Më shumë...

“Çaj për drerë” – Poezi nga Mimoza Marjanaku
Post

“Çaj për drerë” – Poezi nga Mimoza Marjanaku

“Çaj për drerë “ Një natë Krishtlindjesh, teksa në box-in e makinës dëgjoja C-D e preferuar, kalova në një rrugë me vajza. Vajza lëkurebardha, që dekoronin rrugën si bredhë të zhveshur në të brendshme . Me drojën e gruas së padëshëruar, ndala makinën e bashkë me të frymën. Dy sy të lëngshëm, të butë si...