PO E HAPE ATË DRITAREPo e hape atë dritaredo të hyj brenda lulelimoni,do të tundi trupin,do të bien flokë borebijëzat e tij të bardha.Po e hape atë dritaredo të hyj brenda mëma,do të shkundi rrugicën,do të nis shi kujtimeshqë të lag, të mahnit, të puth.Po e hape atë dritaredo të hyj brenda xixëllonja,do të tund...
Tag: poezi
ANKUESI – POEZI NGA ANDI MEÇAJ
ANKUESI Një derë u hap, hyri ankuesi, katër mure të tejdukshme, katër sy gjyqtarësh të përgjumur, fjalë akuzuese tha për fqinjin. Fqinji i kishte marrë gruan, tokën, shtëpinë, fëmijët dhe makinën. Ishim shokë të ngushtë, pothuaj vëllezër, shtëpia ime ishte e tij, shtëpia e tij ishte imja. Ëndrrat, zhgënjimet, fitoret, humbjet, sekretet dhe dëshirat, ia...
Poezi nga Andi Meçaj
FJALIM ME PIZHAME! Mbi milingonë ngarkoj të trokiturat e miqve, dera nga inati dorëhiqet, hyn era me vorbullat e saj arrogante, shiu s’merr leje si zakonisht, qeni i zonjës Bardhë zë vend në tryezë, pjatat shtrohen mbi flatra pilivesash, mbaj fjalimin e parë në jetë, ndonëse me pizhama. Shiu fshin sytë, ngashërehet: dikur paska qenë...
NJË COPËZ RRUGË DREJT DIELLIT – POEZI NGA ANDI MEÇAJ
POEZI NGA ANDI MEÇAJ NJË COPËZ RRUGËDREJT DIELLIT Ndërsa iknimtek një qiell i njohur,për një tjetër shtëpi,të rigjetur pas 16 vitesh,për një tjetër frymëmarrje,ndoshta më të lirshme,për një tjetër qytet,tashmë më të rritur,me faqet dhe ballin tërë blozë,për një tjetër lloj bisedimime sendet,lulet e kafshët,me njerëzit e njohurqë kanë ndryshuar pamjen,(ndoshta jo zemrën),e hapëm edhe...
KËNGË ME DIELL NË ATDHE – POEZI NGA ANDI MEÇAJ
KËNGË ME DIELL NË ATDHE Dëgjohet kënga e zogjve,i këndojnë pranverësdhe dashurisë,një ulërimë ngrihetnë ajër,e rrëmbejnë vogëlushët,fillojnë të lozin me tësi top,dielli, balonë stërmadheshkrin nga lumturia,djeg e nxeh fytyra të rinjshqë puthen.Nënë Evanthia mbledh kanaçedhe indiferencën e kalimtarëve,qeni endacak pullaliu leh makinavedhe dy policëveqë kundërmojnë raki,gruaja e bukurtregon shalët,nën minifundin e padukshëmfshihen gjithë sytë e...
BUKË DIELLI – POEZI NGA ALISA VELAJ
BUKË DIELLI Mbase je psherëtimë e ujërave nën mjegull. Rrënjë e bekuar fshehur thellë në det Shfaqesh i plotë kur tisi i bardhë mbështjell tokën e dashurisë E vjen e ikën, e vjen e mjegullohesh Bukë dielli në varkën e peshkatarit Avullon aroma, tejshpon nuhatjen Shpërndahet pa na parë ajo që erdhi, dhe na deshi...
FILXHANI I ÇAJIT – POEZI NGA ANDI MEÇAJ
POEZI NGA ANDI MEÇAJ FILXHANI I ÇAJIT U zhyta në një filxhan me çaj, piva ca gllënjka pa sheqer, noto e noto dola në buzën tjetër, noto e noto dola sërish në buzën e parë, dola nga uji, u thava në diell. Erdhe ti, u zhytëm sërish në çaj, noto e noto më the se...
E piva kafen e helmët pa ty! Aktori Timo Flloko poezi në nder të Ismail Kadaresë: Pse vijnë gjenitë dhe ikin nga kjo botë
Aktori Timo Flloko ka publikuar një poezi të tij, në nder të shkrimtarit të ndjerë Ismail Kadare. Në vargjet kushtuar letrarit, të quajtur Kadare, në kllapa “Requiem”, që në latinisht do të thotë “Meshë e Kishës Katolike”, Flloko e nis poezinë duke përshkruar ditën me dhembjen e madhe pa gjeniun e letrave shqipe. KADARE (Requiem) Nga Timo...
Alisa Velaj – Vjen drita për pak DASHURI
Poezi nga Alisa Velaj VJEN DRITA PËR PAK DASHURI Dashuri, vjen drita për pak. Qielli mbi trungjet e vjeshtës buzëqesh. Dhjetor i mardhur në pyllin gjetherënës. Sa të kam dashur burrë i pashëm. Çdo trung i zhveshur përpara shtëpisë, ma shton më tepër padurimin e mallit. Për pak vjen drita, lajm i mirë i qiellit....
Timo Flloko – Kuturu
Poezi nga Timo Flloko Eci rrugëve kot, kuturudhe s’di ku shkoj,xurxull jam prapë unë- se ajo,një bohem nuk e do. Sa të desha, shpirt s’mund ta dish,të vodhën ty – pabesisht,me pije mbys dhimbjen pa fund… Sa e lumtur je, unë s’e di,me atë që jeton,mund ta blejë ai për ty dhe botën,vetëm zemrën, jo! Mbeti shkretë tani streha...









