KËNGË ME DIELL NË ATDHE Dëgjohet kënga e zogjve,i këndojnë pranverësdhe dashurisë,një ulërimë ngrihetnë ajër,e rrëmbejnë vogëlushët,fillojnë të lozin me tësi top,dielli, balonë stërmadheshkrin nga lumturia,djeg e nxeh fytyra të rinjshqë puthen.Nënë Evanthia mbledh kanaçedhe indiferencën e kalimtarëve,qeni endacak pullaliu leh makinavedhe dy policëveqë kundërmojnë raki,gruaja e bukurtregon shalët,nën minifundin e padukshëmfshihen gjithë sytë e...
Tag: poezi
BUKË DIELLI – POEZI NGA ALISA VELAJ
BUKË DIELLI Mbase je psherëtimë e ujërave nën mjegull. Rrënjë e bekuar fshehur thellë në det Shfaqesh i plotë kur tisi i bardhë mbështjell tokën e dashurisë E vjen e ikën, e vjen e mjegullohesh Bukë dielli në varkën e peshkatarit Avullon aroma, tejshpon nuhatjen Shpërndahet pa na parë ajo që erdhi, dhe na deshi...
FILXHANI I ÇAJIT – POEZI NGA ANDI MEÇAJ
POEZI NGA ANDI MEÇAJ FILXHANI I ÇAJIT U zhyta në një filxhan me çaj, piva ca gllënjka pa sheqer, noto e noto dola në buzën tjetër, noto e noto dola sërish në buzën e parë, dola nga uji, u thava në diell. Erdhe ti, u zhytëm sërish në çaj, noto e noto më the se...
E piva kafen e helmët pa ty! Aktori Timo Flloko poezi në nder të Ismail Kadaresë: Pse vijnë gjenitë dhe ikin nga kjo botë
Aktori Timo Flloko ka publikuar një poezi të tij, në nder të shkrimtarit të ndjerë Ismail Kadare. Në vargjet kushtuar letrarit, të quajtur Kadare, në kllapa “Requiem”, që në latinisht do të thotë “Meshë e Kishës Katolike”, Flloko e nis poezinë duke përshkruar ditën me dhembjen e madhe pa gjeniun e letrave shqipe. KADARE (Requiem) Nga Timo...
Alisa Velaj – Vjen drita për pak DASHURI
Poezi nga Alisa Velaj VJEN DRITA PËR PAK DASHURI Dashuri, vjen drita për pak. Qielli mbi trungjet e vjeshtës buzëqesh. Dhjetor i mardhur në pyllin gjetherënës. Sa të kam dashur burrë i pashëm. Çdo trung i zhveshur përpara shtëpisë, ma shton më tepër padurimin e mallit. Për pak vjen drita, lajm i mirë i qiellit....
Timo Flloko – Kuturu
Poezi nga Timo Flloko Eci rrugëve kot, kuturudhe s’di ku shkoj,xurxull jam prapë unë- se ajo,një bohem nuk e do. Sa të desha, shpirt s’mund ta dish,të vodhën ty – pabesisht,me pije mbys dhimbjen pa fund… Sa e lumtur je, unë s’e di,me atë që jeton,mund ta blejë ai për ty dhe botën,vetëm zemrën, jo! Mbeti shkretë tani streha...
Rita Petro – “Nepërkat e zjarrta”
Debati i nxehtë i ditëve të fundit për martesën e dy grave në tarracën e Bashkisë të Tiranës, ngjalli një sërë reagimesh në media dhe rrjetet sociale, duke e komentuar aktin homoseksual si shthurje dhe degjenerim, por spektri i personazheve publik dhe me emër, nuk ishte vetëm mohues. Poetja e njohur Rita Petro, ndau një...
Kujtohet Jorgo Papingji, në Ditën e Jetimëve publikohet libri me krijimet e poetit
Gazetare: Elda Lame Jorgo Papingji, poeti dhe tekstshkruesi i mjaft prej këngëve të njohura është kujtuar mes familjarëve, miqve e kolegëve. Ata sollën në vëmendje copëza kujtimesh, duke jetësuar figurën e Papingjit, por edhe lidhjen që ai ka me Ditë kombëtare të Jetimëve, i rritur pa praninë e babait, që nuk e njohu kurrë. “Jo...
Poezi nga fituesja e Çmimit kombëtar të letërsisë për Vëllimin Poetik, poetja Alisa Velaj
NJËHERAZI FEKS Po ti kurrë s’ke për ta ditur mrekullinë e feksjes, pa kundruar si muzgu zbehet mbi zambakë. Në breg të liqenit kur afron mëngjesi ulu i heshtur dashurinë mos ta plogështosh. Je shpirt, i kohës, i maleve, i ujërave. Shpirt je, ndaj vështro çlirët si kthjellohet pamja: Zambakë të bardhë, akull të bardhë...
ALISA VELAJ: IMAZHE TË NGUJUARA QË NGJALLIN GJENDJE
(Disa shënime për vëllimin poetik në dorëshkrim “Çelësat e viteve që rrodhën” të Andi Meçajt) Nga Alisa VELAJ Ka një përcaktim tejet interesant të metaforës nga Wallace Stevens, ku sipas poetit amerikan, metafora krijon një realitet të ri, prej të cilit realiteti origjinal duket joreal. Përkëmbehet kështu realja me jorealen, në të tilla forma, sa...
“SI VEZË PASHKE” – Nga poetja Alisa Velaj
SI VEZË PASHKE Sa herë të mendoja e të mendoja ty ish një pemë me shumë yj’ pëmbi e një kohë e kthjellët, e kthjellët, me aq shumë qiell në muzg e në natë. Kish qiell, më beso, shumë qiell, edhe kur terri binte si perdja në skenë pas aktit të fundit të një tragjedie....
Poezi nga Klea Cërri
Parajsa është premtuar Nëpër qelibar të kristalt, shkëlqimtar Po pasqyrohen rreze dielli, rrëzëllitëse Ngrohtësi po ndjehet, por ku vallë? Ç’të bëj un me ngrohtësi ferri? Erdhe vonë, shumë, vonë Tashmë parajsa është premtuar! Por për dreq ky ferri yt, Ndezi qymyrin që ish shuar! Po ç’mund të bëj unë, pa më thuaj! Me qelibarin e...
Shqipëroi Maksim Rakipaj: “QEFINI QË ZGJODHA”
Sot, në vend të rubrikës “Kalendari poetik”, sjell këtë shqipërim nga miku im virtual indian, poeti Sudhakar Gaidhani. Gajdhani poston shpesh poezi të mrekullueshme në faqen poetike ndërkombëtare “Atunis” në gjuhën angleze, etj. Ja një poezi e tij në gjuhën shqipe: QEFINI QË ZGJODHA (SHROUD OF MY CHOICE) Sudhakar Gaidhani Beftas kuptova se më duhej...
Poezi nga Andi Meçaj
NJË LULE NGRITI KRYE Një lule lindi sot tek një vajzë, ajo qeshi dhe seç tha ca fjalë, ca fjalë të qeshura dhe gazmore, për një puthje malli a dashuri njerëzore. Një lule lindi tek një djalë, ishte i vogël, i pa faj, në duar i mbinë sytha të rinj, në këmbë gjethe, në flokë...
Reminishencë – Poezi gjyshes nga Aldo Mustafa
Piktura në postim nga ELENA BURYKINA. Reminishencë E fika dritën e dhomës së gjyshesIshte kërrusur vetëm përpara ekranitShikimi kishte nisur ta linte prej viteshDhe çdo shqisë tjetër pak nga pak po i dobësohej Kërkonte të ndjente atë që nga ekrani shfaqejMe shikim bosh tutjetuDrita e bardhë i shkëlqente ballinDhe mendimet mbi rrudha sikur titroheshin “Kush...














