“Monumenti” – Nga Met Dervishi

“Monumenti” – Nga Met Dervishi

Monumenti

Manteli

—-

E nisi karrierën e saj në vitet 50- të të shekullit të kaluar, kur po përfundonte tharja e kënetave

Dhe i mbylli ylli sytë

mes mizorisë së të vërtetave e gënjeshtrave për bufat, zhapikët, zhabat, bretkosat e salmonelat

I jetoi dy epokat

Me të gjitha avantazhet, deliret e marrinat e tyre endemike

E

Ashtu modeste

Mes qenërisë së intrigave politike për nënshtrimin e teatrit e filmit

E mes gurgules së egoizmave e cmirës së përjetshme publike për famën e artistit

Ajo

Që në fillim hodhi mbi supe mantelin e fisnikërisë femërore

Dhe nuk e hoqi asnjëherë

Dhe ja

Po ikën

Po mantelin e la këtu

( Vetëm ajo e din çka vuajtur e çka hequr mes çakejve tonë të politikës e artit

Në këtë vendthin tonë të bekuar)

Shiheni te homazhet:

Politikanët do të vijnë përreth brerores së rrezatimeve të fisnikes sonë

Si liliputë