MBI QILIM FLUTURUES
Mbi qilim fluturues,
arusha e tij e plakur.
Konia që fliste gjuhë të huaja,
u fishkëllye,
nuk dinte gjuhën e vendit.
Këndonte ninulla
arixheshka pa dhëmbë,
disa i kishte zënë gjumi,
si kuajt në këmbë.
Arixhiu i ri gëlltiste zjarr,
arixheshka e re
në vijat e pëllëmbës
ta rrëfente fatin,
si të lexonte një radiografi.
Papritur plasi
sirena e policisë,
si varkë e shpuar
që kërkon ndihmë,
dy barkmëdhenj u shfaqën,
ecnin duke u tundur,
më thanë:
-Zotëri,
s’keni leje t’u lexoni
njerëzve përralla,
përrallat ua lexojnë
ata lart.
I nisa arixhinjtë e mi
tërë përqafime e të puthura,
mbi qilimin e tyre fluturues,
duke u tundur
si shami lamtumire,
librin tim më të dashur
“Një mijë e një netë”.
(Në foto: “Në një ishull të Egjeut”.)
