Përgjatë muajit korrik, Amfiteatri i lashtë i Durrësit u mbush me të qeshura, duartrokitje dhe emocion falë premierës së komedisë “Vendi më i humbur në Shqipëri”, një vepër e autorit francez Jean Pierre Martinez, përkthyer nga Anxhela Cikopano dhe vënë në skenë nën regjinë e Andia Xhungës. Me një kast të shkëlqyer aktorësh dhe interes të jashtëzakonshëm nga publiku, shfaqja u shndërrua menjëherë në një prej kulmeve kulturore të sezonit veror.

Por ajo që publiku pa gjatë mbrëmjeve të shfaqjeve, ishte vetëm maja e ajsbergut. Pas çdo duartrokitjeje, pas çdo batute që shkaktoi të qeshura, fshihej një punë e gjatë, e lodhshme dhe shpesh e paparë. Dhe pikërisht këtë dimension të fshehur, këtë rrugëtim nga ideja në skenë, sjell për herë të parë në Shqipëri një dokumentar i posaçëm i RevoCast, prodhuar nga Aldo Mustafa.

Një vështrim i rrallë në prapaskenat e teatrit shqiptar

Dokumentari, i xhiruar gjatë gjithë periudhës së verës, hap dyert e fshehura të teatrit për publikun. Ai ndjek nga afër ngritjen e skenës në një ambient historik, punën e ngarkuar të skenografes Alketa Tragaj, krijimin e kostumeve, muzikën origjinale të Endri Sinës dhe të gjitha elementët që bashkohen për të ndërtuar magjinë e teatrit. Çdo detaj, nga dritat tek rekuizitat, nga provat e deri tek momentet e fundit para premierës, është sjellë në një rrëfim vizual që publiku nuk e ka parë kurrë më parë.

Aktorët, batutat dhe emocionet e pazakonta

Një pjesë e veçantë e dokumentarit i kushtohet aktorëve që mbajtën mbi supe suksesin e shfaqjes. Romir Zalla, Mimoza Marjanaku, Aleksandër Seitaj, Ervin Doko, Amos Zaharia, Alesia Xhemalaj, Adelina Muça, Xhejni Fama dhe Jaho Guma rrëfejnë eksperiencat e tyre, ndajnë batuta spontane, momente të papritura nga provat, por edhe vështirësitë që përjetuan në rrugëtimin drejt një shfaqjeje të paharrueshme. Këto dëshmi personale, të shoqëruara nga imazhet e gjalla të provave, krijojnë një portret njerëzor, të ndjerë dhe shpesh plot humor të artistëve jashtë rolit.

Teatri si sfidë dhe si përjetim

Dokumentari nuk fsheh as vështirësitë: problemet teknike, të papriturat e punës në një ambient të hapur si Amfiteatri, ritmin e lodhshëm të provave dhe tensionin e vënies në skenë të premierës. Por përmes këtyre momenteve, publiku sheh edhe pasionin e jashtëzakonshëm që i mban aktorët dhe stafin të bashkuar. Ky është një teatër që nuk ndodh vetëm mbi skenë, është një përvojë kolektive, një akt dashurie për artin, dhe një testament i përpjekjeve njerëzore për të sjellë kulturë në hapësira historike.

Një format i ri: RevoCast dokumentar

Ky projekt është pjesë e formatit RevoCast, një risi mediatike që deri tani ka sjellë biseda dhe rrëfime ndryshe nga jeta kulturore shqiptare. Për herë të parë, RevoCast shndërrohet në një dokumentar vizual, duke hedhur dritë mbi një dimension që shpesh mbetet në hije. Ky hap përbën një inovacion për tregun kulturor dhe mediatik shqiptar, duke ofruar jo vetëm një produkt artistik, por edhe një model të ri se si arti mund të dokumentohet e të shpërndahet.

Shumë shpejt, premiera e dokumentarit

Ndërsa publiku ka ende të freskët emocionin e “Vendit më të humbur në Shqipëri”, së shpejti do të ketë mundësi të rikthehet aty, por nga një këndvështrim krejt i ri. Premiera e dokumentarit do të shpallet në ditët në vijim, duke e kthyer këtë prodhim në një nga më të veçantët e sezonit kulturor.

Ky nuk është thjesht një dokumentar për një shfaqje teatri. Është një ftesë për të parë artin nga brenda, për të kuptuar se sa shumë punë, përkushtim dhe shpirt fshihen pas disa orëve magjie në skenë. Një rrëfim që mbetet i gjallë edhe pasi dritat e Amfiteatrit shuhen.